BeMuay

ปอดคนเราจะเหมือนฟองน้ำที่ประกอบไปด้วยถุงลมเล็ก ๆ และเส้นเลือดจำนวนมาก

เนื้อปอดจะถูกห้อมล้อมด้วยเนื้อเยื่อ 2 ชั้น คือชั้นใน และชั้นนอก ซึ่งระหว่างเนื้อเยื่อทั้ง 2 ชั้น

จะมีช่องว่างอยู่ ขอเรียกง่าย ๆ ว่า ที่ว่างแบบปอดปอด อุ อุ

ตามที่เคยเรียนมาในสมัยมัธยมอมเปรี้ยวอมหวาน จะรู้ว่าปอดมีหน้าที่ฟอกอากาศดีและเสีย

ฟังดูแล้วมันไม่น่าจะเกิดอุทกภัยภายในปอดได้เลยนี่นา...

อาการน้ำท่วมปอดจะมี 2 แบบ คือ

น้ำท่วมในปอด = เกิดภาวะอุทกภัยในถุงลมเล็ก ๆ นั้น ทำให้อากาศที่หายใจเข้าไป

ไม่มีการเปลี่ยนอากาศดีหรืออากาศเสีย ผลลัพธ์ที่ได้จะเกิดอาการหอบ เหนื่อยที่จะหายใจ

กับ น้ำท่วมนอกปอด = เกิดน้ำป่าไหลหลากใน ที่ว่างแบบปอดปอด ทำให้อากาศเข้าปอดได้น้อย

และต้องใช้พลังในการหายใจเยอะขึ้น ผลลัพธ์ที่ได้ก็คืออาการเหนื่อย หอบ เหมือนกับน้ำท่วมในปอด

แล้วทำไมน้ำท่วมปอดล่ะ??

เกิดจากหลายสาเหตุ ส่วนใหญ่จะเกิดจากโรคต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับอวัยวะภายในร่างกายผิดปกติ

ทำให้มีผลกระทบต่อเนื่องไปถึงอวัยวะภายในอื่น ๆ รวมถึงปอด เช่น ไตวาย ทำให้มีน้ำสะสม

ในร่างกายมากเกินไป โรคหัวใจล้มเหลว โรคตับ (ตับทำงานผิดปกติ เวลากินเกลือเยอะ

เกลือจะดึงน้ำเข้ามาสะสมในร่างกายเพิ่มขึ้น) หรือเกิดความผิดปกติกับปอดโต้ง ๆ

เช่น โรคเส้นเลือดปอดอุดตัน เยื่อหุ้มปอดผิดปกติ (ทำให้น้ำรั่วออกมานอกปอด)

อาม่าบีอายุ 80 กว่า ร่างกายร่วงโรยไปตามวัย รวมถึงอวัยวะภายในที่เสื่อมสภาพไป

แบบมองไม่เห็น ได้แต่รอวันฟ้องอาการป่วยออกมา อี๊ ที่เฝ้าแวะเวียนไปดูแลอาม่าอยู่บ่อย ๆ

สังเกตเห็นว่าเท้าอาม่าบวมจนเดินไม่ได้ พาไปหาหมอโรงพยาบาลเอกชนใกล้บ้าน

เสียเงินไปมากมายกับการรักษาที่หมอไม่สามารถหาสาเหตุได้ สิ่งที่ได้รับคือ

การรักษาตามอาการเฉพาะหน้า กับจ่ายวิตามิน อาหารเสริมบำรุงสุขภาพมาให้

จนวันนึง อาม่า หอบหายใจผิดปกติ ไม่มีแรงจะพูดคุย เหนื่อยที่จะหายใจ

อาม่าบอกคนใกล้ตัวคราวนี้เค้าเจ็บหนักกว่าทุกที อึดอัด ทรมานมาก

ให้เรียกเจ้าแม่กวนอิม มารับเค้าไปที เค้าไม่อยากอยู่แล้ว ลูกหลานฟังแล้วก็ใจไม่ดี

รีบเอาทุเรียนเข้าล่อ จะรีบไปไหน อยู่รอหน้าทุเรียนก่อนนะ แล้วจะซื้อให้กิน

(ปกติอี๊จะไม่ยอมให้อาม่ากินทุเรียน กลัวเบาหวานขึ้น อาม่าต้องหลบๆ ซ่อน ๆ กินยังกะคนเสพยา)

อี๊ พาไปหาคลีนิคหมอวรวิทย์ หมอเห็นอาการบอกว่าหัวใจมีปัญหาแน่

แนะนำให้ไปเอ็กซเรย์ดูผลที่โรงพยาบาลเอกชนใกล้บ้านอีกแห่งหนึ่ง

หมอรพ.นั้น แจ้งผลการเอ็กซเรย์ว่าเป็นปกติ ไม่มีอะไร ทำเอาหมอวรวิทย์ อึ้ง ๆ ไป

แต่เห็นอาการอาม่าแล้ว บอกว่ายังไงก็ต้องนอนโรงพยาบาล ต้องไม่ปกติแน่ ๆ

แต่จะไปโรงพยาบาลไหน ตามใจเลย หมอไม่อยากแนะนำแล้ว

เราเลยเลือกพาไปโรงพยาบาลทหารเรือ กลางดึก เข้าแผนกฉุกเฉิน

หมอเอ็กซเรย์บอกว่าน้ำท่วมปอด (ท่วมปอดข้างขวาทั้งหมด) และหัวใจโต

หมอจับยัดเครื่องช่วยหายใจทันที เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็ว ดูน่าตื่นเต้น และร้ายแรงกว่าที่คิด

การเห็นอาม่าโดนเสียบสาย สอดท่อมากมาย น่าเจ็บปวด ดูทรมาน 

ทำให้พวกเราน้ำตาซึม และปวดใจ จำต้องเดินหนี เพราะทนดูไม่ไหว

และเกิดข้อสงสัยว่า สิ่งที่หมอโรงพยาบาลเอกชนเอ็กซเรย์มันคืออะไร??

แผ่นเอ็กซเรย์จากโรงพยาบาลเอกชน เห็นติ่งปอดหายไปนิดนึงแล้ว

ทำไมหมอไม่ดูให้ละเอียด และแก้ไขซะตั้งแต่ตอนนั้น ทำไมถึงบอกว่าไม่มีอะไร ปกติดี

แล้วปล่อยให้อาม่าเรากลับมานั่งหอบที่บ้านด้วยอาการผิดปกติวิสัยของคนทั่วไปเค้าหายใจกัน

หมอไม่เห็นสิ่งผิดปกติจากคนแก่หอบหายใจเลยเหรอ??

ที่ร้ายกว่านั้น ตอนที่หมอรพ.ทหารเรือ บอกให้ไปขอแผ่นเอ็กซเรย์จากรพ.เอกชน แห่งนั้น

มาประกอบคำวินิจฉัย เราก็รีบวิ่งไป โดนพยาบาลคนซื่อถามว่า

"แล้วทำไมไม่มารักษากับเราล่ะคะ" แหม จะให้รักษาอะไรกับรพ.คุณคะ

ก็คุณบอกปกติดี ปกติซะจนเกือบตายแน่ะ

ถ้าเมื่อคืนไม่รีบพาอาม่าไปหาหมอโดยด่วน เมื่อคืนนี้คงเป็นคืนที่อาม่าจากพวกเราไป

โชคดีที่เจอหมอดี ช่วยดูแลรักษาอย่างดีโดยไม่เห็นแก่เงิน แถมยังแนะนำ คอยช่วยเหลือให้

เราใช้สิทธิ์การดูแลรักษาฟรี หรือเสียเงินน้อยที่สุด (หมอเห็นใจว่าไปมาหลายโรงพยาบาลเอกชน

และเสียตังค์มาเยอะแล้ว แต่ก็ยังเป็นอย่างนี้...) ขอบคุณคุณหมอ พยาบาล และเจ้าหน้าที่

รพ.ทหารเรือทุกท่านที่คอยช่วยเหลือ ดูแลอาม่าเป็นอย่างดีค่ะ

ตอนนี้หมอเจาะเอาน้ำออกไปลิตรนึงแล้ว แต่ยังคงเหลือน้ำอยู่ หมอบอกว่าต้องค่อย ๆ เจาะออกทีละนิด

เอะอะจะเอาออกพรวดเดียวไม่ได้ น้ำที่เจาะออกมานี้จะเอามาตรวจสอบอีกที ว่าสาเหตุเกิดจากอะไร

ไม่ว่าจะเกิดจากอะไร แต่คิดว่าคงฟังดูไม่ดีนัก แต่เอาเถอะ ตอนนี้สีหน้าอาม่าดูดีขึ้น

อาม่าบอกไม่อึดอัด ดูหายใจสะดวกขึ้น พวกเราก็อุ่นใจขึ้นแล้ว

พวกเรารู้สึกวางใจได้แล้วว่าอาม่าถึงมือหมอแล้ว อาม่าจะต้องปลอดภัย

เป็นความรู้สึกที่หาไม่ได้จากโรงพยาบาลเอกชน