กตัญญูกตเวทิตา

posted on 15 Apr 2011 11:58 by bxjapan in MyLife
ในวันที่ 2 ของการปฏิบัติธรรม จู่ ๆ ก็คิดถึงแม่มาก
รู้สึกอยากให้แม่มาอยู่ตรงนี้ อยากให้แม่ได้มาปฏิบัติธรรม
ได้ฟังธรรมบรรยายดี ๆ เหมือนที่เราได้ฟัง
แล้วก็คิดไปถึงว่าแม่จะเดินจงกรมไหวมั้ยนะ
แม่จะนั่งสมาธินาน ๆ ได้หรือเปล่า
 
ในระหว่างพิจารณาอาหารเช้า ก็คิดถึงแม่อีก แม่ชอบกินข้าวต้ม
แม่คงชอบอาหารที่นี่ แล้วนึกถึงว่าเวลาแม่ทำข้าวต้มทีไร
เราจะโวยวายไม่กิน เพราะรู้สึกว่าไม่อยู่ท้อง
 
แล้วก็อดยิ้มพร้อมน้ำตาซึมไม่ได้
ในที่สุดเราก็ต้องมากินข้าวต้มอยู่ดี ก็อร่อยดี อิ่มสบายท้องดีนี่นา
รสมือแม่คงอร่อยเหมือนกัน เสียดายที่ตอนนั้นเราโยเยไม่กิน
 
จนวันที่ 4 คุณแม่สิริ กรินชัย กำหนดให้เป็นวันกตัญญู
จัดธรรมบรรยาย หัวข้อเรื่อง พระอรหันต์ในบ้าน
ฟังยังไม่ทันจบ บ่อน้ำตาแตกทันที
เหมือนไปสะกิดใจที่เรารู้สึกมาตลอดเวลาตั้งแต่เริ่มเข้าปฏิบัติธรรม
 
วิทยากรบอกว่า คุณแม่สิริ กำหนดให้วันที่ 4 เป็นวันกตัญญู
เนื่องจากต้องการให้เวลาธรรมะได้กล่อมเกลาจิตใจ
ของผู้ที่มาปฏิบัติธรรมให้อ่อนโยน เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
ผู้ปฏิบัติธรรมจะมีจิตเมตตา และคิดถึงคนที่รัก
อยากให้คนที่รักได้มาร่วมปฏิบัติธรรมด้วย
 
เมื่อถึงเวลานี้ ใจของผู้ปฏิบัติจะรู้สึกสำนึกถึงความกตัญญู
โดยอัตโนมัติ ใจจะเปิดรับฟัง และเข้าใจความหมายอย่างแท้จริง
 
ส่วนตัวบีเอง บีก็รักแม่ แต่เป็นความรักแบบไม่แสดงออก
เขิลอายที่จะบอกกัน สนิทกับแม่เหมือนสนิทกับเพื่อน
 
เลิกไหว้แม่นานแล้ว อาศัยตีมือ และเรียกแม่ว่าเจ๊ตามลูกค้า
จนบางครั้งได้ยินลูกค้าถามแม่ว่า นี่ลูกหรือ? นึกว่าเพื่อน!
 
ส่วนตัวจะนิสัยร้ายกาจกับคนใกล้ชิด มารู้สึกตัวได้เมื่อคนใกล้ชิด
เช่น แม่ พี่ชาย และแฟน จะเอ่ยปากกับเราแบบเกรง ๆ
เพื่อขออนุญาตเราทำอะไรในสิ่งที่ไม่จำเป็นจะต้องขออนุญาตเลย
 
เช่น บีซื้อขนมมาให้แม่กิน วางไว้ พี่ชายไม่กล้าแตะของ ๆ บีอยู่แล้ว
ส่วนแม่ก็กลัวจะกินขนมชิ้นที่บีเล็งไว้ เอ่ยปากถามบีแบบไม่ค่อยมั่นใจ
ว่า จะให้แม่กินชิ้นไหนลูก หรือไม่ก็ แม่ขอกินสักชิ้นนะลูก
เราก็หงุดหงิด ทำไมต้องมาขอกันด้วย ก็ซื้อมาให้กินแล้วนี่
แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมต้องทำให้เราดูร้ายกาจขนาดนี้ด้วย
 
ทุกครั้งที่ไปค้างอ้างแรมนอกบ้าน กลับมาบ้านจะเห็นรองเท้าแตะ
ที่ใส่ในบ้านถูกขัดเสียสะอาดทุกครั้ง
พร้อมกับแม่รายงานอย่างตื่นเต้นว่า แม่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ใหม่
และเอาผ้านวมไปซักให้ด้วย หอมฉุยเลย เรียกให้เราไปดูสิ
เราก็ไม่ได้ใส่ใจไปดู จนกระทั่งถึงเวลานอน
ห่มผ้าปุ๊บก็รู้สึกได้ว่าผ้านวมหอมสะอาดดีจัง
 
เคยถามแม่ว่า แม่ขัดรองเท้าแตะบีทำไม แม่ให้คำตอบเพียงว่า
มันสกปรกจนทนไม่ไหว เราเองก็ไม่ได้สนใจ ใส่ใจอะไรไปมากกว่านั้น
 
กลับจากปฏิบัติธรรม 8 วัน 7 คืนคราวนี้
เห็นรองเท้าแตะถูกขัดสะอาดวางรอไว้เหมือนเช่นเคย
แต่สายตาเราที่มองร้องเท้าแตะไม่เหมือนเดิม
 
เรารู้แล้วว่า ไม่ใช่แค่ว่ามันสกปรกหรอก แต่แม่คิดถึงเราต่างหาก
ในช่วงที่เราไม่อยู่ แม่คงคิดถึงเรา จึงทำความสะอาดสิ่งของของเรา
เพื่อรอเรากลับมา ในวันนี้เข้าใจแล้ว และซาบซึ้งในความรักของแม่มาก
 
เคยคิดอยากจะกราบแม่ ขออโหสิกรรม แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง
รู้สึกเขิล ๆ ประดักประเดิดชอบกล
แค่จะหอม จะกอด ยังได้แต่คิด
 
กลับมาคราวนี้ ตั้งใจไว้อย่างดีว่าจะกราบแม่ให้ได้
แต่ก็ยังหวั่นใจว่าจะไม่กล้า...
 
เมื่อกลับมาถึงบ้าน เห็นแม่ดีใจที่เรากลับมา ทักทายเรา
เราก็น้ำตาไหลพราก จูงแม่มานั่งขอกราบอโหสิกรรม
พร้อมนำบุญที่เราทำมาเอ่ยอวยพรท่าน
ขอให้ท่านแข็งแรง และมีความสุข เงยหน้ามาอีกที
ตายละหว่า ทำแม่ร้องไห้ จะบาปมั้ยน๊อ..
 
แต่แม่ร้องไห้ด้วยความสุข อวยพรเรากลับด้วยความรัก
รู้สึกเป็นบุญสูงสุด และเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตที่เคยปฏิบัติกับแม่
 
 
 

 

edit @ 15 Apr 2011 12:57:00 by Bxjapan

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วน้ำตาซึม

อ่านที่ออฟฟิสด้วย ร้องไห้ไม่ได้หง่ะ

แง๊ Y_Y

#7 By ky (58.10.124.50) on 2011-05-24 10:08

เห็นหน.แก๊งค์คุยกะผบสส.ถึงเรื่องในบล็อคพี่ เลยตามมาอ่านอ่านแล้วซึ้งตามน้ำตาซึมเลยล่ะ...อนุโมทนาบุญด้วยคน

#6 By phonic (58.8.220.222) on 2011-04-21 16:23

อนุโมทนานะ บีได้ขึ้นไปอีกขั้นแล้วหล่ะ

แอบน้ำตาซืมตามไปด้วย นึกถึงสิ่งที่เราควรจะทำตอนที่พ่อแม่ยังอยู่ ตอนนี้เสียดายที่ไม่ได้ทำ

#5 By big_birdy (58.9.215.162) on 2011-04-19 00:41

จำได้ว่า วันกตัญญู ก็ร้องไห้เหมือนกันเลยค่ะ ร้องอย่างที่ไม่เคยร้องมาก่อน คงต้องเรียกว่ามีอะไรที่สะกิดใจอย่างแรงเลยทีเดียวล่ะค่ะ

นี่อ่านบล๊อกคุณบีกับเรื่องราวที่ขออโหสิกรรมจากคุณแม่ น้ำตาก็ซึมไปด้วยเลย ดีใจด้วยนะคะที่กล้าทำในสิ่งที่ดีงาม big smile

#4 By Aoy+ on 2011-04-17 23:46

กะไว้แล้วว่าต้องมีบรรยากาศแบบนี้ ตั้งแต่ที่เล่าให้ฟังว่ากลับจากวัดแล้วไปกราบแม่

แต่ไม่อยากถาม ไม่อยากทัก เกรงว่าหมวยจะบ่อน้ำตาแตก หน้าตาไม่งาม

เข้าวัดรอบนี้ ดูจะได้อะไรมากกว่าเข้าวัดรอบที่แล้วนะ ... ยินดีด้วย และ อนุโมทนาบุญด้วยจ้า

big smile

#3 By เจ้เอง (118.173.102.227) on 2011-04-16 20:34

Hot! ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#2 By b-padung Studio on 2011-04-15 13:01

อาจารย์ทองคำ ผู้บรรยายธรรมะเรื่อง พระอรหันต์ในบ้าน
พูดให้ฉุกคิดว่า วันเกิดของเรา ไม่ใช่วันที่เราจะไปฉลองเฮฮาไร้สาระ
แต่เป็นวันที่ควรไปสำนึกพระคุณแม่ เนื่องจากเป็นวันที่ท่านเจ็บจนแทบสิ้นชีพ

ขอฝากข้อคิดนี้ไว้กับทุกท่าน เมื่อถึงวันครบรอบวันเกิดอีกครั้ง
เราจะได้ไม่หลงลืมผู้มีพระคุณ ผู้ให้ชีวิตไว้ที่บ้าน

#1 By Bxjapan on 2011-04-15 12:42